Ze houdt van zoute vette friet met echte mayonaise, van speklappen op het strand, oesters en wijn maar meer nog houdt ze van de zee.

Brokstukken uit zee vinden blind de weg naar haar werk.
Verstekelingen in zolderdozen zijn wakker geworden.
Nieuwe badgasten kloppen bij haar aan.
Ze krijgen betekenis en een ander leven op het doek
of in een doorzichtige plexiglas bak.
Met een woord of gewoon zonder.
Het schilderen blijft, met kleuren gemaakt van ei-tempera.

Natascha Morsink werkt stug door. Dat komt omdat ze uit Twente komt en dat komt omdat ze niet met de zee is opgegroeid.

tekst -Roeline Ruules-